08-07-03

Begeerte

Weet je wat ik eigenlijk nog wel zou willen studeren ? Wijsbegeerte ! Een studierichting waarin je voornaamste taak er au fond uit bestaat na te denken over de zin van het leven. De mensen die het echt gestudeerd hebben stellen nu misschien vast dat ik hier spreek niet in het minst gehinderd door kennis van zaken, maar wat dondert dat ? Wijsbegeerte, het woord alleen, de begeerte naar wijsheid, terwijl eenieder bij het woord begeerte onmiddellijk aan het broertje lust denkt, denk je bij wijsbegeerte aan een saaie piet in een studierichting waar je na het verlaten van de unief en met je hoofd vol kennis rechtstreeks naar het stempellokaal mag. Heb je ineens heelder dagen de tijd om verder na te denken over de zin van het leven. Misschien mag je de stempeltjes zelfs zetten, want de andere simpele zielen die er staan te wachten zijn doorgaans niet van de snuggersten (en ik kan het weten, ik heb er zelf na het verlaten van de schoolbanken gedurende een jaar gestaan. Dat geeft me trouwens onmiddellijk het recht om ermee te lachen want dan lach ik met mezelf, dit om de eventuele politiek correcte critici alvast de mond te snoeren vooraleer ze me komen lastig vallen met hun zompige commentaar).

Maar terug to-the-point. Wijsbegeerte dus ? Het woord alleen al. Het begeren wijs te zijn. Bestaat de richting nog wel ? Als dat niet zo is, meteen terug invoeren die handel, met een leerplan tot je 65ste. Je kan toch moeilijk zeggen dat je wijs bent zonder een aanzienlijke hoeveelheid grijze haren ? Dan kan je meteen met pensioen na je studies, als de regering tegen die tijd de pensioenleeftijd tenminste niet opgetrokken heeft naar 105, want met Verhofstadt weet je maar nooit. Op het ene moment belooft hij je nog een zonnige toekomst in het land van je dromen en nog voor je met je ogen hebt geknipperd zit hij in Europa het mooie weer te maken en duwen ze die aap van Di Rupo op de troon. Die heeft alvast geen wijsbegeerte gestudeerd. Al zijn die pogingen om Nederlands te leren wel lovenswaardig, ik moet het toegeven. Lovenswaardig maar onvoldoende, ik bedoel maar, het lijkt nergens naar. Maar ik dwaal weeral af, dus terug naar de wijsbegeerte, nog steeds niet gehinderd door enige kennis van zaken. Zijn er eigenlijk beroemde mensen die wijsbegeerte gestudeerd hebben ? Eerste ministers, hoofdredacteurs, TV-presentatoren, wielrenners, Einstein ? Ik betwijfel het, al moet ik bekennen dat ik het ook niet weet. And to be frankly my dear, I don't give a damn.

15:03 Gepost door The Insane | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Wijs? Tot spijt voor wie het benijdt bestaat de richting "wijsbegeerte" wel degelijk nog: ik kan het weten, want ik ben "zo'n saaie piet in een studierichting waarbij je na het verlaten van de unief en met je hoofd vold kennis rechtstreeks naar het stempellokaal mag."
Het siert u dat u geen hinder hebt van overbodige kennis over dingen die totaal niet ter zake doen, dingen zoals wijsbegeerte bijvoorbeeld, maar wilt u uw totaal niet genuanceerde mening dan binnenskamers houden?
Om op uw vraag te antwoorden; er zijn wel degelijk mensen met een diploma wijsbegeerte ver geraakt. Verder als u, wellicht. (André Delvaux, Luc Rademakers,...)
Bovendien is mijn streven geen streven naar "wijs" zijn, maar "wijzer" zijn, iets wat de mensheid in het algemeen wel kan gebruiken.
Trouwens, in tijden dat mensen steeds meer worden verondersteld met hun hoofd te kiezen, ben ik blij deel uit te maken van een minderheidsgroep mensen die met het hart gekozen heeft, tegen alle lompe vooroordelen in.
Er staan genoeg wijsgerigen in het onderwijs, media, journalistiek, etc... Maar indien ik geen van hen zal worden, zal ik met alle trots het stempellokaal betreden!

Gepost door: veganese | 07-12-05

De commentaren zijn gesloten.